Nowa szkoła
"Nowa Szkoła", 3, 1956; - Pawłów J. P. Dwadzieścia lat badań wyższej czynności nerwowej (zachowania się) zwierząt. Warszawa 1952 (II wyd. ros. 1924); - Lewitów N. Zagadnienia psychologii charakteru. Warszawa 1956. (Przekład z rosyjskiego, 1952). Gdy jakaś jednostka osiągnie pewien określony poziom wiedzy, czy sprawności, nigdy nie mamy prawa twierdzić, iż poziomu tego żadną miarą nie może już przekroczyć. Istnieje zawsze dla danego człowieka możność pobicia własnego rekordu. Przypomnimy omówioną już przez nas wcześniej sprawę plateau (zastoju) przy zdobywaniu wprawy. Osiągnięty po dłuższym ćwiczeniu poziom wydaje się danej jednostce i jej otoczeniu granicą praktycznie nieprzekraczalną. I rzeczywiście, gdy nie wejdą w grę specjalne okoliczności, poziom ten utrzymuje się już na stałe jako charakterystyczna właściwość danej osoby. Jeżeli jednak zjawi się jakiś dodatkowy silny motyw (współzawodnictwo, chęć zarobku), plateau zostaje przezwyciężone.